گیج و کلافه

 به هر چیزی فکر کنی، همون میشی.

هر چیزی رو احساس کنی، جذبش میشی

هر چیزی رو تصور کنی، خلقش میکنی

"میگن این جمله از بوداست !!!"

زندگی بعضی وقتا واقعاً گیج کننده ست، غم لازمه تا شادی رو درک کنی.

سرو صدا لازمه تا قدر سکوت رو بدونی

و نبودن لازمه تا واسه بودن ارزش قائل بشی...

پی نوشت اول:داییم به رحمت خدا رفت، مرد دوست داشتنی ای بود و مصداق بارز ایمان به خدا. یاد ندارم حرفی زده باشه دلمو شکسته باشه وقتی هم کسی بهش چیزی میگفت با لبخند و سکوت نگاهش میکرد. از رفتنش دلم گرفت و چقدر مرگ رو به خودم، نزدیک احساس کردم...

مرگ جور خاصی سرده هر وقت بهش فکر میکنم لرز میکنم، فرصت برای خوبی کردن خیلی کمه تصمیم گرفتم بهتر از این باشم  وقتی تو یه لحظه همه چی ارزشش رو از دست میده این همه تو سر و کله هم زدن چه خاصیتی داره، آخرش همه چی رو میزاری و میری. با خودتو و  بقیه مهربان باش عزیزم.

پی نوشت دوم: زود قضاوت نکن بعضی وقتا وقتی تغییرات زندگی آدم زیاد باشه، طول می کشه تا آدم خودش رو پیدا کنه و به مسیرش ادامه بده. این جمله رو دوستم بهم گفت که کلی حالمو عوض کرد.

پی نوشت سوم: حس خوبم نسبت به کارم کمرنگ شده، مرکز خسته کننده شده فقط وقتی وارد میشم و می بینم بیماری که اصلا نمیخندید و رفتارش کاتاتونیک بود با لبخند میاد جلو و بهم سلام میده کلی ذوق میکنم، که دوسال حضورم یه ذره مفید بوده.